Strona główna » Aktualności

Aktualności

Okładka dla Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie
1,580
Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie

Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie

Kościół ewangelicko-reformowany w Żychlinie.
Nabożeństwa odbywają się w każdą niedzielę o godz. 10.30.

Nabożeństwo niedzielne. Kazanie Księga Jeremiasza 31, 31-34. Czy Bóg Swoje Prawo wpisał w nasze serce? Czy wszyscy znamy Boga? ... Zobacz więcejZobacz mniej

1 day ago

Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie
16 maja 2026 roku z radością uczestniczyłyśmy (autorka tekstu po raz pierwszy) w dorocznej konferencji stowarzyszenia Polskiej YWCA, działającej dla kobiet❤️ To spotkanie, które miało charakter formalny, było też inspirujące dla uczestniczek, by podejmować pracę na rzecz kobiet w swoim środowisku. Ważnym punktem konferencji było przedstawienie przez prezydentkę Agnieszka Godfrejow-Tarnogorska sprawozdania z działalności merytorycznej i finansowej za rok 2025. Jako uczestniczki miałyśmy możliwość zapoznania się z efektami pracy minionego roku, wzięcia udziału w dyskusji nad sprawozdaniem oraz podjęcia decyzji o jego przyjęciu. Istotnym elementem było przedstawienie raportu komisji rewizyjnej, który potwierdził rzetelność prowadzonych działań. Nie zabrakło również rozmów dotyczących zmian statutowych oraz planów na rok 2026, które ukazały dalszy rozwój i profesjonalizację działalności organizacji.Kobiety w stowarzyszeniu YWCA wspierają kobiety – zarówno w wymiarze osobistym, jak i społecznym. Szczególne miejsce zajmuje profesjonalna pomoc psychologiczno-pastoralna oraz psychoterapeutyczna. Polska YWCA organizuje warsztaty edukacyjne, zwłaszcza w zakresie komunikacji bez przemocy, budowania relacji opartych na szacunku oraz otwartości na różnorodność poglądów, kultur i duchowości.Na uwagę zasługuje również działalność artystyczna, zwłaszcza warsztaty teatralne pod hasłem „Siła kobieTY" oraz "Teatru Uciśnionych”.W siedzibie YWCA CAFE odbywają się również comiesięczne ciekawe spotkania tematyczne dla kobiet. Dzisiejsza majowa konferencja była dla nas okazją do spotkania kobiet z różnych środowisk i tradycji kościelnych. Jako reprezentantki Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP miałyśmy możliwość uczestniczyć w tym doświadczeniu, które pozostawia w nas przekonanie, że my kobiety, kiedy działamy razem - mamy realny wpływ na zmianę sytuacji współczesnych kobiet🙂 ... Zobacz więcejZobacz mniej
Po raz pierwszy 15 maja 2026 roku mieliśmy okazję uczestniczyć w ekumenicznym nabożeństwie z okazji Międzynarodowego Dnia Przeciw Homofobii, Bifobii i Transfobii, które już od czterech lat odbywa się co roku w Parafia Ewangelicko-Reformowana w Warszawie naszej siostrzanej wspólnocie. Tegoroczne spotkanie zgromadziło wiernych różnych tradycji chrześcijańskich, tworząc przestrzeń modlitwy, refleksji i wzajemnego wsłuchiwania się w swoje doświadczenia.Hasłem nabożeństwa były słowa z Księgi Izajasza: „Nie bój się, bo cię odkupiłem, wezwałem cię po imieniu, należysz do mnie” (Iz 43,1). Tekst ten wybrzmiewał szczególnie mocno w kontekście spotkania, przypominając o Bożej bliskości i godności każdego człowieka.Liturgia miała bogaty i różnorodny charakter – czytano fragment Izajasza (43,1–7), a także słowa z Drugiego Listu Piotra (1,5–7), które ukazują drogę rozwoju wiary prowadzącej ku miłości. Były psalmy, wspólny śpiew, modlitwy oraz świadectwa uczestników. Kazanie osadziło biblijne przesłanie w realiach współczesnego świata, podkreślając potrzebę odwagi, otwartości i wzajemnego szacunku.Szczególnym doświadczeniem była atmosfera tego nabożeństwa – pełna uważności, akceptacji i autentycznego spotkania. W ciszy przerywanej dźwiękiem organów oraz w słowach modlitw można było dostrzec pragnienie Kościoła, który nie wyklucza, lecz towarzyszy i buduje mosty.Dla naszej Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie był to ważny moment – pierwszy udział w tym wydarzeniu stał się zaproszeniem do dialogu i wspólnego świadectwa wiary. ... Zobacz więcejZobacz mniej
„Amen – nie koniec, lecz początek”O wspólnej podróży z Katechizmem Heidelberskim w Żychlinie 🙂12 maja 2026 roku w Żychlinie zakończyliśmy wspólne czytanie Katechizmu Heidelberskiego. Rozpoczęte jesienią - zakończone wiosną 🙂12 maja - to było nie tylko „zakończone”, ale – co ważniejsze – „zakończone sukcesem”. Nasz „bieg” modlitwy, refleksji i wspólnoty doprowadził nas do miejsca, w którym nie zabrakło pytań, odkryć i zadziwienia Bożą prawdą.Ostatnie czytanie rozpoczęliśmy od rozdziału 17 o SZCZĘŚCIU CZŁOWIEKA i pytania 113: jakie żądanie zawarte jest w dziesiątym przykazaniu, i pytanie 114: czy ci, którzy nawrócili się do Boga, są w stanie w pełni przestrzegać przykazań..?Nie było innej odpowiedzi jak ta, że nie jesteśmy w stanie działać bezgrzesznie, ale za to zaczynamy odpowiedzialnie żyć według przykazań.Od tej realistycznej diagnozy – w której nie jesteśmy w stanie uchronić się od grzechu – weszliśmy w jeszcze bardziej intymną część Katechizmu: o modlitwie i szczerze dzielonej świadomości, że bez Boga nie oprzemy się pokusie.Rozdział 18 o modlitwie stał się dla nas miejscem, w którym słowa „Ojcze nasz” przestały być tylko „formułką” modlitwy, a stały się mocną treścią.W pytaniu 121 zastanawialiśmy się, dlaczego modlitwa zaczyna się od „Któryś jest w niebiesiech” – by uświadomić sobie, że po to, byśmy do Bożego Majestatu nie podnosili ziemskich wyobrażeń. Bóg nie jest tylko „wysokim sądem”, ale Świętym, który przekracza nasze pojęcie, a jednak mówi do nas jak Ojciec. W tym paradoksie miesza się nasza pokora, że nie możemy Boga sprowadzić na poziom zabawki czy „dostawcy usług”, i jednocześnie pociecha, że ten sam Bóg jest bliższy, niż byśmy się spodziewali.Rozważaliśmy również drugą prośbę: „Przyjdź królestwo Twoje” – to jest rządzenie nami przez Słowo i Ducha, abyśmy byli podatni na Jego działanie. Trzecia prośba: „Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi” – przypomniała nam, że chodzi o to, aby w naszym życiu stawała się wola Boga, a nie nasza własna. Wspólnie czytaliśmy Psalm 119: „Oby drogi moje były nakierowane na przestrzeganie ustaw Twoich” – to nie było tylko „cudne” zdanie, lecz prywatne wyznanie wiary, że pragniemy, by nasze życie było uporządkowane przez Boga.Piąta prośba modlitwy Pańskiej: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom” spowodowała, że nasza sala zamilkła. W tym milczeniu, krótkim, ale bardzo głośnym w sercach, odkryliśmy, jak bardzo przebaczenie jest trudne. Nasza pamięć o krzywdach długo trzyma nas w siłach, a serca, które pragną być wolne, bronią się przed „zbyt łatwym” wybaczeniem. Wtedy zatrzymaliśmy się na dłużej, dzieląc się własnymi historiami i doświadczeniami. Wiedzieliśmy, że sami potrzebujemy wybaczenia, ale przyznaliśmy sobie na głos – i to było bardzo trudne – że jeszcze trudniej jest wybaczyć innym.Katechizm nie usunął tego trudu, ale pokazał, że w tym samym „otwarciu” serca, w którym Bóg nam wybacza, my jesteśmy wezwani, by otworzyć się także Bogu i człowiekowi.Rozważaliśmy: dlaczego w modlitwie jest prośba: „I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego”? W tym znaleźliśmy echo słów Jezusa: „Bez Mnie nic nie możecie uczynić”. Nie jest to, jak by się mogło wydawać, słuchanie „treści” do nauki biblijnej, lecz – po prostu – konfrontacja z naszą bezradnością. Bez Boga nie możemy się oprzeć pokusie, a przez Amen wypowiedziane w końcu „Ojcze nasz” – wyznajemy, że Bóg jest Sprawcą, który nas wyzwala.Pytanie 128: co oznacza końcowa formuła „Albowiem Twoje jest Królestwo, moc i chwała na wieki wieków”? Dla nas nabrało szczególnej treści. To nie jest „przaśna” fraza, która „zamyka” modlitwę, lecz silne, apokalipptyczne przypomnienie: to nie my mamy być wielbieni, ale Święte Imię Boga. Amen, które kończy nasze oddanie się modlitwie, jest więc także wyznaniem, że to nie nasze „zakony”, plany, projekty czy „systemy” są ostatecznymi, lecz Bóg, który „moc i chwałę” ma w swoich rękach.Wspólne czytanie Katechizmu Heidelberskiego w naszej parafii stało się czymś więcej niż „kolejnym projektem duszpasterskim”. Było to przeżycie, które można nazwać niecodziennością. To nie było „coś zwykłego”, ale coś niesamowitego – w sensie dosłownym: co nie zmieściło się w zwykłych schematach, co przekraczało nasze plany i oczekiwania. W każdym z tych spotkań powtarzaliśmy sobie: Katechizm nie uczy nas, jak „dobrze się zachować”, lecz jak żyć w Bożej obecności.Amen to słowo na końcu Katechizmu Heidelberskiego jest także początkiem realizacji obietnicy. Wspólne czytanie Katechizmu kończymy nie ze znużeniem, lecz z nadzieją: że to, co przeczytaliśmy, przemówiło w nas. Katechizm nie jest „zamkniętą ksiązką” W Żychlinie zakończyliśmy ten cykl, ale nie zakończyliśmy tej rozmowy. Amen, jakie powiedzieliśmy, jest naszym „Amen” do Boga, który wciąż obiecuje nam ŻYCIE ❤️ ... Zobacz więcejZobacz mniej
Śpiew w kościele to coś więcej niż tradycja.Akurat u nas w najstarszej parafii reformowanej w Polsce - śpiewa się często, być może dlatego, że nasza wiara nie chce milczeć..A parafia, w której się dużo śpiewa, już nigdy nie jest zwyczajna.Dziś śpiewający kolega przypomniał nam o tym, gdy zamieścił na YouTubie spiewany w Żychlinie 🙂utwór..Nie tworzymy „muzycznej” wspólnoty dlatego, że mamy śpiew. To śpiew sprawia, że stajemy się (mamy taką nadzieję 🌹) otwartą wspólnotą..Dobrego dnia🙂 święta Wniebowstąpienia... ... Zobacz więcejZobacz mniej
W rozwijającym się chórze bywa, że nie każda nuta brzmi idealnie - czasem lekko się potyka, czasem drży, czasem biegnie w bok, a czasem się chowa - ale dzięki temu mamy pole wzrostu i muzycznej pracy🙂 z Madame dyrygentką Sandra BobrowskaDziękujemy za udział w 38. Zjeździe Chórów Diecezja Pomorsko-Wielkopolska KEA w RP 💐 ... Zobacz więcejZobacz mniej
200 lecie sąsiedniej Parafia Ewangelicko-Augsburska w Koninie dostarczylo nam wiele muzycznych wzruszeń dzięki Konin Gospel Choir ❤️@Beata Stanisławska i @Alan Woźniak 🎉 ... Zobacz więcejZobacz mniej

 Więcej aktualności na naszej stronie na Facebooku!